شما می توانید با ارسال ایمیل خود ، بصورت رایگان مشترک شده و از بروزسانی مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد کنید:

همشهریان محترم در صورت تمایل به ارائه نظر، می توانند از طریق ایمیل زیر اقدام فرمایند: y,bahmanabadi@gmail.com

آرزويم روستا

1 نظر

يكي دو هفته پيش راهي بهمن آباد شديم يكسره رفتيم سبزوار براي كاري اداري در ثبت احوال ..نزديكهاي ظهر بود رسيديم روستا .چقدر آرام پرنده اي پر نمي زد نه صداي بچه اي ونه چيزي ديگر.سكوت بر همه جا مستولي بود گو اينكه احساس مي كردي هيچ كس در روستا نيست .آفتاب ،  زردو شفاف بودوكمي هم خنكي پاييزي را داشت .نه به آن شلوغي تخريب كننده تهران ونه به اين سكوت روستا .

بعداز انقلاب همه جوانها رفته اندشهر ونسلي باقي نمانده تا تحركي داشته باشدو سروصدايي.نه كاري مي شود كرد ونه درآمدي روستا جذابيتي ندارد تا جوان درآن بماند.همه امكانات را برده اند شهرها.جوان عارش مي آيد روستايي بماند و به او بگويند دهاتي!او نمي خواهد در آفتاب روستا چهره اش سياخ شود اين براي او دغدغه است .تقصير خودش هم نيست او رااينجوري بار آورده اند.برايش مهم نيست در شهر چه مي خواهد بكند.هر چه باشد اما به نگويند…فاميلهايش نيز در شهراندواو احساس تنهايي ميكند . شهر كعبه اوست .راهي جز اين هم نمي بيند.

همه روستاهاي ايران اين گونه اند واين شده كه جمعيت روستا نشين پس از انقلاب از ۴۸ درصد به ۳۲ درصد رسيده است.بدتر هم مي شود.

روستا را هيچ گاه فراموش نمي كنم هر چند گاهي اوقات از آن ومردمش آزرده مي شدم اما همين روستا با تمام مردمش بسيار برتر از شهر درنده ونيرنگ باز است.