شما می توانید با ارسال ایمیل خود ، بصورت رایگان مشترک شده و از بروزسانی مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد کنید:

همشهریان محترم در صورت تمایل به ارائه نظر، می توانند از طریق ایمیل زیر اقدام فرمایند: y,bahmanabadi@gmail.com

به مناسبتِ ماه محرم و در آستانه سفر به بهمن آباد

بدون نظر

محرم از راه رسید و یک بار دیگر صدای طبل و سنج از خیابان و کوچه پس کوچه ها نوازشگر گوش هایمان شد محرم آمد و جامه ی سیاه برتن کردیم تا آیت و نشانی از غم و عزا باشد محرم آمد تا باردیگر شهامت و مردانگی تنها در نام و یاد حسین(ع)  تبلور یابد. اینک ماه محرم ماه عزا از راه رسید تا شیعه، مویه کنان و  سینه زنان و با نوحه خوانی و فریاد و فغان، رسواگر کسانی باشند که در پی رسوایی اش بودند ماه محرم از راه رسید تا به ما بگوید خون ریزی در اسلام مردود است و خونریز ملعون، ولی شهادت واژه ای است مقدس  که شهدایش نه تنها مرده نیستند بلکه زنده اند و در نزد خدا روزی می خورند، محرم ماه نزدیک شدن دل ها هم هست در این ماه است که هرکس با عزیمت از شهر های دور و نزدیک به دیار و وطن خویش در زیر بیرق حسین(ع)و یارانش گرد هم می آیند و برسفره ی پر کرامت و با برکتش حلقه می زنند و با نوای عاشقانه ای که از دل برمی خیزد برسر و سینه می زنند و اشک می ریزند و ناله سر می دهند من نیز مانند تو مسافرم مسافر زادگاهم بهمن آباد؛ جایی که با جان و دل دوستش دارم و خاکش را سرمه چشم هایم می کنم من به آن خطه عشق می ورزم.

از این رو وقتی جاده طولانی تهران سبزوار را به زیر چرخ های اتوموبیل می کشم نشانه ها و علایمی که سال هاست با هم انس و الفت داریم را از نگاهم عبور می دهم تا این که با دیدنِ  تابلوی کوچک روستای کاهک حالم خوش می شود تابلویی که گویی آمدنم را خیر مقدم می گوید از آن جا تا زادگاهم راه چندانی نیست به گمانم پس از 5 کیلومتر وارد بهمن آباد می شویم با دیدنِ در و  دیوار این روستای کوچک گویی غم های بزرگ از دلم پر می کشند با آمدنِ ماه محرم است که صله ی رحم جان می گیرد و احوالپرسی ها جریان می یابد.

یک سال گذشت؛

در سالی که گذشت با وجودِ مخالفت ها و تأییدها محل جدید تعزیه خوانی افتتاح و برای نخستین بار در جایی غیر از سنوات قبل مراسم برگزار شددیگر مسائل جزیی نیز بوی اختلاف می داد که خدارا شکر به طرز ماهرانه ای مدیریت شد و همه توانستیم در زیر خیمه ی ویژه عزاداران، عزاداری کنیم اختلاف نطر را طبیعی می دانم ولی باید مواظب باشیم از خط انصاف عبور نکنیم.

در باره رفتن یا نرفتن دسته های زنجیر زنی و سینه زنی به سویز در روز تاسوعا نیز با راهنمایی جناب حجت الاسلام حاج آقا رضا ذاکری دستجات، ترجیح دادند این روز را به امام زاده و زیارت اهل قبور بروند که این کار ارزشمند قابل تقدیر است.

در بخش مداحان که بیشترین گله مندی را درپی دارد نیز سال پیش بهتر از دیگر سال ها مدیریت شد امید آنکه امسال نیز بیش از پیش آقایان مداحان مراعات حال یکدیگر را مد نظر داشته باشند البته این نکته را  باید قبول کنیم که نوع بشر می خواهد هنر و هنرنمایی اش دیده شود حتی پدران دوست دارند فرزندانشان به نحو احسن دیده شوندکه اشکالی هم ندارد ولی افراط و تفریط هایی که صورت می گیرد شاید محل اشکال باشد.

اینک من و تو مسافر زادگاهمان هستیم جایی که خشت خشتِ خانه های گلی اش برایمان خاطره انگیز است سرمست از بوی خوشِ گرد و خاک های کوچه هایش می شویم وقتی که نم نم باران را به مهمانی خود می خواند جریان زندگی را از آب قناتش درک می کنیم چه زمانی که نفس نفس می زند و خود را از بالاترین نقطه به چشمه می رساند و چه وقتی که شُتُرک می زند همه اش  نوید بخش حیات و ادامه ی زندگیست.

به بهمن آباد می رویم که وطن مان است جایی که مرده هایش نیز با تو هزاران ناگفته دارند وقتی وارد مزارشان می شویم گویی زنده اند و به مهمانی رفته ایم رسم است که برسر گورشان شرط ادب را بجا می آوریم و برایشان طلب رحمت می کنیم در کنار قبورشان آرام می گیریم و جانمان را حیات دوباره می بخشیم ما نیز حرف هایی داریم که جز با رفتگان مطرح نمی کنیم.

امسال هم مانند سال های پیش بعضی از همولایتی هایمان تن به سفر بی بازگشت داده اند و در هیئت حضور نخواهند داشت که ان شاءالله نام بردن از آن ها را به بعد موکول می کنم.

پروردگاراگناهانمان را بیامرز اندوه مان را از ما دور کن و حاجت دنیا و آخرت مان را بر آورد کن و رحمتت را شامل حالمان فرما.

منبع: بهمن آباد خبر